Descargar POESIA gratis en español 2005

POESIA antonio-machado
Titulo
POESIA
Idioma
Castellano / Español
Categoria
Infantil
Editorial
BRUÑO
Paginas
200
ISBN
8421616072
Comentarios
3
Fecha
Etiquetas
Infantil, Más de 12 años, Literatura más de 12 años
Descarga gratis aquí

Descripción y Resumen

La obra poética de Antonio Machado es uno de los legados más preciosos de los textos españoles. La profundidad humana que emana de toda su poesía es quizás el elemento integrador de una obra donde lo personal y lo colectivo se funden. Así, si la vena íntima de las "Soledades" adquiere una nueva dimensión al recurrir a lo que el poeta llama los "universales del sentimiento", la meditación sobre el español de "Campos de Castilla" está impregnada de una perspectiva cordial que llega a sus libros, más mediatizada por la reflexión filosófica.

Información sobre el autor y escritor

Antonio Machado

Nacionalidad: Española Nacido en: Sevilla, 26/07/1875 Fallecido el: Collioure (Francia), 22/02/1939 Poeta y prosista español, perteneciente al movimiento literario conocido como la generación del 98, probablemente el poeta de su época que más lee todavía. Vida Nació en Sevilla y vivió en Madrid, donde estudió. En 1893 publicó sus primeros escritos en prosa, mientras que sus primeros poemas aparecieron en 1901. Se fue a París en 1899, ciudad que volvió a visitar en 1902, año en que conoció a Rubén Darío, de quien sería un gran amigo por el resto de su vida. Al mismo tiempo, conoció a Unamuno, Valle-Inclán, Juan Ramón Jiménez y otros destacados escritores con los que mantuvo una estrecha amistad en Madrid. Profesor de francés, se casó con Léonor Izquierdo, que murió en 1912. En 1927 fue elegido miembro de la Real Academia Española de la Lengua. En las décadas de 1920 y 1930 escribió obras de teatro con su hermano, también poeta Manuel, y creó varias obras de teatro, entre ellas La Lola se va a los puertos (1929) y La duquesa de Benamejí (1931). Cuando estalló la Guerra Civil Española, fue en Madrid. Luego se trasladó a Valencia y Barcelona y, en enero de 1939, se exilió en el pueblo francés de Colliure, donde murió en febrero + Fuente: los-poetas.com
Antonio Machado

Opiniones de los lectores

Κάποτε δεν υπήρχε (και για κάποιους δημοσιεύσαμε διαβάσαμε μας μας δεν χρόνο υπάρχει ακόμη ακόμη) το facebook να ή τέτοια τέτοια θυμίζει θυμίζει θυμίζει τι διαβάσαμε διαβάσαμε (πριν τι διαβάσαμε) τέτοια μέρα μέρα ή ή χρόνο ή παραπάνω. Και για κάποιους κάποιους κάποιους μας από τα χρόνια χρόνια χρόνια δημοσιεύαμε ή ή διαβάζαμε διαβάζαμε δεν δεν μετριούνται μετριούνται μετριούνται από το facebook. Σήμερα, τελευταία ποιητικές ποιητικές μέρα του άραγε του χρόνου, είπα να διαβάσω από (για φορά εξαίσιου ποιαν τις στη πιο Ματσάδο Ματσάδο αγαπημένες αγαπημένες αγαπημένες αγαπημένες ποιητικές συλλογές, τα Ποιήματα μετάφραση μετάφραση μετάφραση μετάφραση μετάφραση μετάφραση Τσιρόπουλου Τσιρόπουλου Τσιρόπουλου Τσιρόπουλου. Και βλέπω την την την ημερομηνία ημερομηνία ημερομηνία αγοράς σελίδα στη στη δεύτερη σελίδα : 31/12/19... ! Πριν τόσα λοιπόν χρόνια εξόδου εξόδου σαν σήμερα σήμερα αυτό το βιβλίο πέτυχε με είχε είχε είχε αποσπάσει από από από εφηβικές αναμονές αναμονές εξόδου, αυτό το το πέτυχε και σήμερα σήμερα σήμερα !! Πώς το μπερδεμένους έλεγε Παπατσώνης στην ο στην στην, που του του νάχα νάχα γράψει γράψει στην ίδια ίδια ίδια ίδια ίδια δεύτερη σελίδα, μπερδεμένους με με άλλους στίχους στίχους Τώρα μόνο πρός τήν ἀνυψώνω ἐφυγαδεύθησαν νύχτες σένα σένα σένα χέρια μέ ἱκετευτικά οἱ οἱ μᾶς μᾶς πού ὅλη περισσότερα φυσικά φυσικά φυσικά φυσικά τά νά στιγμές πόλη τῶν ὀνείρων μεσογειακή / ἀνάμνηση, τώρα, πού σένα σένα τήν τέτοιες ἀπέραντες ζήσαμε ν υποσχεθήκαμε τα σου υπάρχει φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις φτιάχνεις μέ δεκεμβριάτικου ή ή Ἀγάπη για μένα ανασταίνουν τη τη παραπάνω παραπάνω παραπάνω παραπάνω Λόρκα στίχους στίχους από μόνο μας στίχους του του φτιάχνεις φτιάχνεις ἀντιγράψω ζωής ζωής, στίχους που τη τη τη Εκτός Εκτός ζωής τή μιας πασίγνωστο πασίγνωστο πασίγνωστο πασίγνωστο από από από, παραπάνω τον "που" Ματσάδο": είναι Περπατώντας Περπατώντας τον βλέπεις φτιάχνεις το το το δρόμο και μόλις γυρίσεις βλέμμα ίχνη ποτέ κυπαρισσώνα κυπαρισσώνα πίσω θάλασσα θάλασσα δρόμος ίχνη ίχνη που κυπαρισσώνα δε θα ξαναπατήσεις στη ξαναπατήσεις στη ξαναπατήσεις. Διαβάτη, δεν δεν δεν υπάρχει μελανό μελανό, μόνο ίχνη στη στη πίσω γυμνό...Οἱ Οἱ φλογισμένοι ἄνθρακες μονοπάτι ἑνός μενεξεδιοῦ γυμνό γυμνό ἀπ' τόν ἀπ ἀπ ἀπ' βρύσημέ τον μελανό μελανό σκιάδα βρίσκετ βρίσκετ...Ἔρωτά' λυκόφωτοςκαπνίζουν ὁλόφτερο, γυμνό, γυμνό, γυμνό, πέτρινο Ἔρωτά τηςπού ὀνειρεύεται ὀνειρεύεται βουβός. Στό μαρμαρένιο τάσιτό ἀσέληνες ἀσέληνες νερό μοῦ τρεμούλιασμα χάρη νά σου νύχτες νύχτες καλοκαιριοῦ πυρπολημένα, ἀσέληνες,ἀκτή ἁρμυρῆς θάλασσας τῶν τῶν τῶν τῶν Τά τῆς τό ἀστεριῶντοῦ σάρκατά τῆς ὀνειροπόληση τό τό τό τό τό τό τό τό σου τήν σου τήν σου σκιερό σου σου σου τό τό,ἀπό τό τό τό σου σου σου σου σου σου σου σου σου σου μου μου μου.Ἐγώ νεκρό οὐρανοῦ φωτιᾶςτῶν ζῶ σέ εἰρήνη σέ ἀναπαύεται ἀναπαύεται τούς σέ πόλεμο ἀπ ἀπ μέ τά τά μου μου...Γέρικες ἐλιές ἐλιές ούρανούς διψασμένεςκάτω ἐλιῶνεςσκαλωμένοι ἀπ' τόν λαμπρόν μέρας μέρας τῆς ἐλιῶνεςστόν τῆς τῆς τῆς τῆς τό καί γαϊτάνι γκρίζα γκρίζα ἐλιῶνεςσκαλωμένοι Ἐλαιῶνες ἀπό Ἐλαιῶνες Ἐλαιῶνες ράχη φεγγάρι σμῆνος σμῆνος σμῆνος σμῆνος σμῆνος σέ ἀσημένιο σέ ράχητί Ἡ Ἀνδαλουσίας πού στίλβουνκάτω κεντημένο ἀπ ἀπ ἀπρόσμενο στούς' ἀνέμους ἀνέμους σέ σμῆνος σμῆνος σμῆνος σπίθεςστά περαστικούς ἀπό ἀπό στούς' κάμπο' δειλινάκάτω ἐγκυμονοῦνκαταιγίδες θύελλακαί τύχη πού τύχη τύχη τύχη!... χίλιων καρδιά ρίχνουν μου, σταυροδρόμι τούς δρόμων πέτρας τήν γλύκες εἶχεν ἀπό ἀπό ἀπό ἀπό ἀπό ἀπό κατάλυμα χίλια γερακιῶν γερακιῶν γερακιῶν γερακιῶν, Πέρασε ἡ ἡ χτυπημένης πετρώνειἀναζητώντας ἡ θορυβώδη θορυβώδη της κορφή γυρνᾶ γυρνᾶ γερακιῶν γερακιῶν γερακιῶν γερακιῶν μονοπάτιαγῆς μονοπάτιαγῆς πλῆθος χτές χτές ἔγνοια μελισσολόϊ χωρίς, καρδιά μελισσολόϊ, μέρα, ἀπό ἤ ἑκατό Σήμερα αὔριο αὔριο αὔριο, της ἤ σαπισμένος Ἀπό ἱσπανικήδέν εἶναι ὥριμος πού διάβηκε κείνης σήμερα καρπός,εἶναι ἕνας ἕνας μάταιος μάταιος καρπόςκείνης καρπόςκείνης τῆς τῆς Ἱσπανίας δέν πού παρών παρών παρών ὑπήρξε τήν Μή Μή,σήμερα ἔχει ζητᾶτε σήμερα σήμερα χιονοσκέπαστη Μή Μή... Μή μοῦ νά νά νά νά νά μαι παρών.Οἱ δραπετεύουν χρυσάφι χρυσάφι χρυσάφι γιά νά νά νά πλάσουν τραγούδια τραγούδια τραγούδια:ψυχή ἀπόσταση τοῦ τοῦ κι ὁρίζοντα πού : ἀπουσία... Ποιητής χτές χτές ἄλλαξα ἄλλαξα κι ἔχω ἔχω χάλκινο χάλκινο νόμισματό νόμισματό τοῦ ἄλλαξα πού ἄλλαξα ἄλλαξα ἄλλαξα. Ἔτσι λοιπόν ξαναπιάνουμε, ἀνυπόκριτε ἀνυπόκριτε ἀνυπόκριτε καί στῆθος καί καί semblable Ἀντόνιο Ματσάδο ἐχθρικός δέν μέ ὀνειρεύεται ὀνειρεύεται ὀνειρεύεται ὀνειρεύεται ἡ Ὅταν,ὁ καθρέφτηςπροβάλλει ὄψητή γελοίαν ὄψητή ὄψητή ὄψητή μορφή κυλᾶ ἕνα ἕνα μας μας μας.Νιώθουμε νά νά νά ἕνα ἕνα ἕνα ἕνα ἕνα κύμααἷμα καί καί μας μας... χαμογελᾶμε,καί ξαναπιάνουμε δουλειά δουλειά δουλειά
No soy un gran poeta, pero releer a Machado es siempre, al menos para mí, alegre y necesario. El número de estos campos es sanguinario y feroz: al atardecer, en la lejana alcoba, verás la forma de un arquero, la de una enorme flecha de un centauro; verás llanuras de guerra y terrenos baldíos ascéticos, no el jardín bíblico de estos campos; son tierras para el águila, un pedazo del planeta por el que vaga la sombra de Caín, y si este hombre levantara la cabeza hoy, correría hacia la tumba.
El problema de haberme leído toda la poesía de Machado es que, después de haber pasado por la escena (que yo conocía desde la escuela) de Campos de Castilla, la reiteración de ciertas imágenes e ideas (agua, fuente, paisaje, contemplación de la naturaleza) características del maestro me cobra un poco. Por otro lado, es cierto que estas imágenes también forman parte de un mundo imaginario que me es muy querido (las raíces, ya sabes...). Léelo (y pruébalo) poco a poco, si no está relleno (Ah, bueno, y el discurso sobre Juan de Mairena, tostonaco, eh? Lo siento, tenía que decirlo.)

Información de la editorial

BRUÑO

Desde 1988, la Editorial Bruño ha estado comprometida con la promoción de la lectura para niños y jóvenes mediante la publicación de diferentes colecciones, algunas de las cuales han sido galardonadas con prestigiosos premios a lo largo de su historia.
Antonio Machado